पतिको बारम्बार काम-विशेष यात्राका कारण सानो बच्चालाई एक्लै हेरचाह गर्दा धेरैपटक गाह्रो हुने गर्थ्यो।
त्यस्तो बेला म मण्डलीमा 'आमाको प्रेमको भाषा' परिवारका सदस्यहरूसँग कार्यान्वयन गर्दै एकअर्कालाई सान्त्वना र खुशी बाँड्थें। स्वर्ग यस्तै ठाउँ हुनुपर्छ भन्ने लाग्ने गरी न्यानो र सुखी समय बिताइरहेकी थिएँ।
एक दिन, छोराले जिद्दी गर्दै ढिलो समयसम्म बाहिर खेल्ने भन्यो। लामो समयसम्म मनाएपछि आफ्नो व्यवहार गलत थियो भनेर बुझाई शान्त पारेपछि, छोरा मेरो काखमा अट्दै भन्यो।
“आमा! माफ गर्नुहोस्~ माया गर्छु।”
त्यो एउटै वाक्यले गाह्रो भएका सबै कुरा बिर्सिएर केवल खुशी र सुखी महसुस भयो। सानो छोराको हार्दिक एक वाक्यले गाह्रो भएकी मलाई ठूलो सान्त्वना दियो र आँसु समेत आए।
त्यो क्षणमा मैले बुझें।
'आह! आमाको प्रेमको भाषाको शक्ति यही रहेछ!'
न्यानो एउटा वाक्यले परिवारमा शान्ति र सुख ल्याउन सक्छ, र अरूलाई सान्त्वना र खुशी दिन सक्छ भन्ने कुरा। मण्डलीमा परिवारका सदस्यहरूसँग आमाको प्रेमको भाषा कार्यान्वयन गर्दा मन न्यानो र सुखी हुने कारण पनि बुझेजस्तो लाग्यो।
त्यसपछि अचानक पतिको सम्झना आयो। परिवारबाट टाढा एक्लै बसेर कति एक्लो र गाह्रो भयो होला भन्ने विचारले माफी माग्ने मन भयो।
अब छोरामात्र होइन, काम-विशेष यात्राबाट फर्कने पतिलाई पनि आमाको प्रेमको भाषा कार्यान्वयन गर्दै न्यानो माया पुर्याउने प्रयास गर्नेछु।
अपूर्ण मलाई आमाको प्रेमको भाषाको माध्यमबाट परिवारलाई माया कार्यान्वयन गर्ने अवसर दिनुभएकोमा धन्यवाद दिन्छु।