मेरी एक जना साथी हुनुहुन्छ जो दुबईको स्थानीय हुनुहुन्छ र मैले उहाँसँग मेरा साथीहरूको परिचय दिन चाहन्थें । तर सुरुमा म अलि हिचकिचाएँ किनभने उहाँलाई पहिलो पल्ट नयाँ मानिसहरूसँग भेट्न असहज महसुस हुन्छ कि भनेर म चिन्तित थिएँ ।
हालसालै, हामीले आफ्नो सामुदायिक सदस्यहरूसँगै रमाइलो समय बिताउनका लागि वनभोजको योजना बनाएका छौं । मैले उनलाई आमन्त्रण गरें । तर मलाई अचम्मको कुरा, उहाँले केवल हामीसँग आउन राजी हुनुभयो ।
हामीले सँगै अद्भुत समय बितायौं । हामीले गेम खेल्यौं र माताको प्रेमको वचनद्वारा एक-अर्कासँग प्रेम बाँड्यौं ।
“हजुरलाई कस्तो छ ?”
“धन्यवाद । यो सबै हजुरलाई धन्यवाद हो ।”
“हजूर पहिला गर्नुहोला ।”
“सबै कुरा राम्रो हुनेछ ।”
उहाँ हामी सबैसँग एकदमै सहभागी हुनुहुन्थ्यो । उहाँले ‘निमन्त्रणाको लागि धन्यवाद’ दोहोऱ्याउनुभएर हामीसँग आगामी सबै गतिविधिहरू गर्ने इच्छा पनि व्यक्त गर्नुभयो । उहाँले तिमीहरूजस्तै दयालु र स्वागत गर्ने मानिसहरू मैले कहिल्यै भेटेको छैन भनिन् ।
हामी सबैले आमाको प्रेमको वचनलाई व्यवहारमा लागू गर्न सक्ने गरी यहाँहरू सबैसँग राम्रो समय बिताउन पाएकोमा यो अभियानलाई धन्यवाद चढाउँदछौं ।