Сүм дотор гэр бүлийн гишүүд богино завсарлага аваад хамтдаа кофе уух боломжтой жижиг зай байдаг.
Энэ нь ихэвчлэн ямар ч чимэглэлгүй хоосон хана байсан ч нэг өдөр авьяаслаг залуу эмэгтэйчүүд нэгдэж, орон зайг шинээр чимэглэж эхлэв.
Бид зүгээр л ханын чимэглэлээс гадна өнгөлөг чимэглэлүүдтэй хамт “Энх тайвныг уриалдаг эхийн хайрын хэл”-ийг нэг бүрчлэн нямбайлан урласан.
Энэ нь арай илүү үзэсгэлэнтэй орон зай бий болгох гэсэн жижиг хүслээс эхэлсэн.
Гэсэн хэдий ч хана баригдаж дууссаны дараа төсөөлж байснаас илүү дулаан өөрчлөлт гарсан.
Гэр бүлийн гишүүд кофе чанаж байхдаа зурвасыг ээлжлэн уншиж, нүүрэнд нь инээмсэглэл тодорч байв. Хэн нэгэн түрүүлж хэлж амжаагүй байтал гэр бүлийнхэн нь "Би таны төлөө залбирна", "Баярлалаа", "Уучлаарай" гэх мэт үгсийг харилцан солилцож эхлэв.
Би хоосон хананы нэг талыг ээжийнхээ хайрын үгсээр дүүргэсэн бөгөөд зөвхөн кофены үнэр л ханхалж байсан тэр жижигхэн орон зайд гэр бүлийн минь инээмсэглэл, урам зориг, талархал дэлгэрч эхлэв.
Одоо энэ газар зүгээр л кофе уух газар биш, харин бие биенийхээ сэтгэлийг халамжилж, хайраа хуваалцдаг дулаан орон зай болсон. ♡