Нөхөр маань нэлээд биеэ тоосон, тодорхой бодолтой хүн учраас сүмд явж байхдаа ч түүний хэлсэн ганц үгэнд би ихэвчлэн гомддог эсвэл бухимддаг байсан.
Би янз бүрийн асуудлаас болж бие бялдар, сэтгэл зүйн хувьд хүнд хэцүү үеийг туулж байсан ч гэр бүлийнхэндээ харуулахгүйгээр бүх зүйлийг ганцаараа хийхийг хичээж байгааг чинь хараад маш их санаа зовж байсан.
Энэ хооронд бид сүм дээр "Энх тайвныг уриалдаг эхийн хайрын хэл"-ийг дадлагажуулж байх үед уур амьсгал аажмаар өөрчлөгдөж эхэлсэн. Бие биедээ магтаал, урам зориг өгөх, сэтгэлээ халуун дотноор илэрхийлэх нь хэвийн үзэгдэл болсон. Өдөр тутмын амьдралд сонсоход амаргүй магтаал, урам зориг нь нөхөрт маань ч бас маш их хүч чадал өгсөн юм шиг санагдсан.
Дараа нь нөхөр маань болсон бүх зүйлийг эргэн санахдаа өөрийгөө илэрхийлэхдээ сайн биш, эргэн тойрныхоо хүмүүсээс бодож байснаасаа хамаагүй илүү анхаарал, хайрыг авч байгаагаа ухаарсан.
Тэрээр хүлээн авсан хайраа бусдад дамжуулахыг хүссэн тул ажлын байран дээрээ "Эхийн хайрын хэл"-ийг байршуулж, хэрэгжүүлж эхэлсэн. Тэрээр эхлээд магтаал, урам зоригийн үгсийг хэлж, нөгөө хүнийхээ мэдрэмжийг харгалзан ярихыг хичээдэг.
Сүмээс эхэлсэн дулаан үгс нөхрийн минь сэтгэлийг хөдөлгөж, дараа нь ажлын байр болон түүний эргэн тойрон дахь хүмүүст хэрхэн өөрчлөлт авчирсныг би харсан.
Эхийн хайрын хэл нь яриачийн зүрх сэтгэлээс сонсогчийн зүрх сэтгэлд амар амгаланг хүргэдэг дулаан харилцааны арга мэт санагддаг.