Ихэвчлэн сургуулиасаа ирэхэд дүү маань байнга зурагт үздэг.
Дүүгээ муу зуршилд автчих вий гэж найдаад ярилаа.
Гэвч яриа сунжирсаар маргаан даамжирчээ.
Эцэст нь ахын нүдэнд нулимс цийлэгнээд өрөөндөө орлоо. Үүнийг хараад зүрх минь шархалсан.
'Би ч бас ийм байсан үе байсан...'
Дүүгээ хайраар, эх хүний сэтгэлээр хандаж чадаагүйдээ харамсаж байлаа.
"Эхийн сургаал" бичлэгийг үзээд "Эхийн хайрын хэл"-ээр дүүгээсээ уучлалт гуйхаар шийдлээ.
Би дүүгээсээ уучлалт гуйсан ч эхэндээ юу ч хэлсэнгүй.
"Би ийм байгаасай гэж хүсээгүй..."
Өрөөндөө ороод хэвтээд л миний бүх алдааг тэвэрсэн ээжийнхээ хайрыг мэдэрсэндээ уйлсан.
Хэсэг хугацааны дараа намайг өрөөнөөс гарч ирэхэд дүү надтай ярьсан.
" Хён, чи чихэр авах уу? "Ээж 3-ыг нь худалдаж авсан ."
Дүү минь уучлалт гуйсан амтат чихрээсээ татгалзаж намайг хүлээж авлаа!!!
Дүүгийн маань дуртай хөл бөмбөг үзэж, Библийн асуултуудыг хамтдаа шийдэн бид нэг өдрийг аз жаргалтай, эв найртай өнгөрөөсөн.
Ахынхаа өрөөний гэрлийг унтрааж, түүнийг орондоо ороход хаалгыг нь хаахаас өмнө би түүний хөөрхөн инээмсэглэлийг олж харлаа .
Бид бие биедээ сайхан амрахыг ерөөж хэвтлээ.
Энэхүү аз жаргалын эхлэл нь “Эх хүний хайрын хэл” аяныг эхлүүлснээр эхэлсэн юм.
Би хайрын эх хэл аяныг үргэлжлүүлж сайхан сэтгэлтэй, инээмсэглэлтэй байх болноо!!!