Найзтайгаа уулзахаар цаг товлоод уулзах газар руугаа явж байтал нэг хөгшин эр тэргэнцэр дүүрэн хаягдал цаас бариад өгсөж яваад таарав.
Би хөгшин хүнд тусалчихвал уулзалтаасаа хоцорчих юм шиг санагдаж, зүгээр л яваад өгчихвөл эвгүй санагдсан.
Сонголтын өмнө тулгарсан тэр мөчид “Яг одоо миний өмнө байгаа хүн, одоо хийх зүйл хамгийн чухал” гэдэг үгийг санаж, ахмад настанд туслахаар шийдсэн юм.
Би хөгшин рүү дөхөж очоод "Сайн байна уу! Чи хэцүү байна уу? Би чамайг араас нь түлхээд өгье" гэж хэлээд тэргийг хамаг хүчээрээ түлхэн тэгшхэн замаар хамтдаа өгсөв.
Би өөрт нь илүү тусалж чадаагүйдээ уучлалт гуйхад өвгөн инээмсэглэн "Надад тусалсанд баярлалаа, бакалавр аа" гэж хэлэв. (Би дунд настай, гэхдээ та намайг бакалавр гэж дууддаг ...)
Найзтайгаа уулзсанаа саналаа гээд хамаг хурдаараа гүйсээр уулзах газраа ирлээ.
Амьсгалсан хоолойгоор "Хоцорсонд уучлаарай" гэж хэлэхэд найз маань "Цаг хугацаа байна" гэж хэлээд эхлээд амьсгалаа аваарай гэж хэлэв.
Би найзынхаа анхаарал халамжийг мэдэрсэн.
Эхийн хайрын хэлээр ярих тэр өдөр би үргэлж амар амгаланг мэдэрсэн.