យប់មិញ ម្តាយរបស់ខ្ញុំឈឺបំពង់ករហូតដល់ម៉ោង ៣:៣០ ព្រឹក។ ប៉ុន្តែយើងអស់ខ្ញី ដូច្នេះខ្ញុំបានទៅគុម្ពខ្ញីដើម្បីជីកយកខ្លះ។ ជាសំណាងល្អ ខ្ញុំមានចបកាប់នៅទីនោះ។ ខ្ញុំបានធ្វើភេសជ្ជៈខ្ញីនិងទឹកឃ្មុំមួយកែវដែលផលិតពីខ្ញីដាំដុះនៅផ្ទះរបស់យើង។ គាត់ប្រហែលជាមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅខ្លាំងណាស់នៅខាងក្នុង។ បន្ទាប់ពីផឹកវារួច គាត់ក៏ងងុយគេងលក់ស្កប់ស្កល់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្តមិនគួរឱ្យជឿ។
ខ្ញុំប្តេជ្ញាថារាល់ថ្ងៃនឹងក្លាយជារឿងរ៉ាវអំពីភាសាម្តាយ។ តាមវិធីនេះ ខ្ញុំនឹងសាបព្រោះគ្រាប់ពូជចំនួន ៣០ ក្នុងមួយខែ និងគ្រាប់ពូជចំនួន ៣៦៥ ក្នុងមួយឆ្នាំ។ តាមវិធីនេះ វាលស្រែនៃបេះដូងខ្ញុំនឹងពិតជាសម្បូរបែប និងស្រស់ស្អាត ដោយសារការអនុវត្តភាសាម្តាយជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ការគិតអំពីរឿងនោះធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំពោរពេញដោយក្តីរំភើប ហើយស្នាមញញឹមដ៏រីករាយលេចឡើងនៅលើមុខរបស់ខ្ញុំ។
© ហាមចម្លង ឬចែកចាយ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត
165