Би хүүхэд асрах төвд хүүхэд асрах багшаар ажилладаг.
Үдээс хойш зуушны цагаар би ихэвчлэн хурдан тараагаад "Ид" гэж хэлдэг.
Хэрэв тэд зууш асгавал би "Альфетка аваад арчиж хая" эсвэл "Асгахаа боль" гэж хэлдэг байсан.
Би ээжийнхээ хайрын хэлийг хэрэгжүүлэх хэрэгтэй гэж бодсон тул "Өнөөдрийн зууш юу вэ? Хэн нэгэн их идэхийг хүсч байна уу?" гэж асуусан. Хэрэв зууш асгарвал би "Зүгээр дээ, болдог л юм байна; бид зүгээр л арчиж болно" гэж хэлсэн. Хүүхэд сүү асгаад хувцсаа толбо болгосон ч гэсэн би "Зүгээр дээ; бид зүгээр л арчиж эсвэл хувцсаа сольж болно" гэж хэлсэн. Үүний үр дүнд нэг хүүхэд "Багш аа, та өөрчлөгдсөн байна!" гэж хэлсэн.
Тиймээс ажлаасаа гэртээ харих автобусаар явах замдаа би хүүхдүүддээ маш их уурлаж, бухимдсанаа ухаарч, үүнийгээ маш их эргэцүүлэн бодсон.
Одооноос эхлэн би ээжийнхээ хайрын хэлийг илүү их хэрэгжүүлэх болно!