Бага сургуулийн багшийн хувьд би саяхан нэг том санаа зовоосон асуудалтай тулгарсан. Учир нь манай ангийн хүүхдүүд бэлгийн бойжилтын насанд хүрэхийн хэрээр бие биедээ улам бүр уурлаж, гомдоосон зүйл хэлж эхэлдэг. Цаг хугацаа өнгөрөх тусам энэ санаа зовоосон асуудал нь ангийн багш надаас хальж, хүүхдүүдийн гэрийн эцэг эхчүүдэд хүртэл тархсан. Нэг эцэг эх бүр эцэг эх, багш нарын уулзалт хийхийг хүссэн бөгөөд "Хүүхэд маань сүүлийн үед гэртээ маш их уурлаж, бүдүүлэг ярьж байгаа тул би санаа зовж байна" гэж мэдэгджээ.
Тэр үед надад хамгийн их хэрэгтэй байсан зүйл бол хүүхдүүдэд сайхан үгсийг хэрэгжүүлэхэд нь туслах ангийн менежментийн арга байв. Тэр өдрөөс хойш би "Энх тайвныг уриалдаг эхийн хайрын хэл"-ийг ангидаа хэрэгжүүлж, бага ч гэсэн өөрчлөлт гарахыг хүсэн ангийг удирдаж эхэлсэн.
Эхний сарын тэмдэг эхлэхээс өмнө бид өдөр бүр хүүхдүүдтэй хамт Эхийн хайрын хэлийг уншиж эхэлсэн бөгөөд долоо хоногийн турш "Энх тайвныг уриалдаг Эхийн хайрын хэл"-ийг их хэмжээгээр дадлагажуулах "Ангийн даалгавар"-ыг бий болгож, бүх хүүхдүүдийг бие биетэйгээ хайрын хэлийг ашиглахад чиглүүлсэн.
Үүний үр дүнд!!! Манай анги одоо жижиг нарийн ширийн зүйлсээс гадна хүүхдийн гэрт ч мэдрэгдэх хэмжээнд хүртэл томоохон өөрчлөлтүүдийг хийж байна.
Ангид хүүхдүүд бие биетэйгээ хайрын хэлийг байгалийн жамаар ашиглаж, бага сургуулийн сурагчдын хувьд хамгийн хэцүү зүйл гэгддэг "Эхлээд яв" гэсэн дасгал хийдэг.
Мөн хүүхэд нь гэртээ аажмаар уур уцаартай болж, дүүдээ "Зүгээр дээ, ийм зүйл тохиолддог" гэж хэлж байгааг хараад сэтгэл нь хөдөлсөн гэж хэлсэн нэгэн эцэг эх байсан.
"Энх тайвныг уриалдаг эхийн хайрын хэл"-ээр дамжуулан манай анги дулаан, хайр энэрлийн анги болж байна. Ирээдүйд манай анги ангиас гадна гэр бүл, нийгэмд эерэг нөлөө үзүүлсээр байх болно гэж найдаж байна.