Диализ хийлгэж, ганцаараа амьдардаг нэгэн өндөр настан манай урд талын байшинд хэдэн арван жил амьдарч байна.
Анх мэндлэхэд тэр хөшүүн царайтай байсан бөгөөд мэндлэхэд ч инээмсэглээгүй тул жаахан ганцаардмал харагдаж байсан.
Гэсэн хэдий ч би түүнтэй уулзах бүртээ сайхан мэндчилж, "Та хоолоо идсэн үү?" гэж эелдэгээр асуудаг болсноос хойш хэдэн сар өнгөрчээ. Нэг өдөр хаалганы хонх дуугарч, гадагш гарахад хөгшин эр ичимхий инээмсэглэн зогсож байв.
Ахмад настай ноён надад хогны уутны багц өгөөд, захиргааны халамжийн төвөөс өгсөн гэж хэлээд "Шинээр гэрлэсэн хүн ээ, надад чамд өгөх юм алга. Үүнийг ашиглаарай" гэж хэлэв.
Хэрэв би зүгээр л "Чи сайн харагдахгүй байна" гэж бодоод өнгөрөөд явчихсан бол чиний зүрх сэтгэлийн дулааныг мэдэхгүй байх байсан. Эхийн хайрын хэлийг мэдэрснээр би тэвчээр, хүлээлтийг бас сурч байна.