Гаднахдаа би бусдыг хүндэлж, үйлчлэхийг хичээдэг.
Магадгүй бид гэр бүл учраас л тэр байх, гэхдээ би нөхөр, хүүхдүүддээ тэгж хандаж чадаагүй.
Уурлаад, анзааралгүй юмыг онцолж хэлэх үе олон байсан.
Гэхдээ дараа нь хүү маань гадуур гарч, муухай үг хэлээд байгааг би анзаарсан.
Хайрын хэлнүүд гарч ирсний дараа би өдөр бүр 9 хэлээ дадлагажуулах хэрэгтэй гэж бодсон.
Гэр бүлийнхэнтэйгээ ярилцахдаа хүүхэд алдаа гаргасан ч гэсэн түүнийг тэврээд "Зүгээр дээ" гэж хэлдэг.
Би нөхөр, хүүхдүүдээ жижиг сажиг зүйлд ч магтаж эхэлсэн.
Тиймээс гэр бүл илүү амар амгалан, эв найрамдалтай болсон.
Хүүхэд маань хайрын хэлийг ашиглаж эхлэхэд би түүнд бүрэн өөрчлөлт гарч байгааг харсан.
Бид бие биетэйгээ ярилцахдаа хайрын хэлийг ашиглах нь улам бүр байгалийн жам болж байна.
Эцэст нь би хүүхдийнхээ яриа бол "миний асуудал" гэдгийг ойлгосон.
Эхийн хайрын хэлээр хэр их зүйл өөрчлөгдөж болохыг хараад би маш их талархаж, гайхаж байсан.