Бид сүм дээр уулзах бүртээ надад үргэлж танихгүй хүн юм шиг санагддаг нэг хөөрхөн эгч байсан.
Би бага сургуульд орохдоо яагаад гэдгийг нь мэдэхгүй ч бусад авга эгч нартай харьцуулахад,
Надтай мэндлэхээс эргэлзэж буй залуу эгч рүү миний харц бүр ч их тусав.
Ийм зүйл болох бүрт би чиний нэрийг чангаар дуудаж, тэврэн авдаг.
Сонирхож эхэлснээс хойш зургаан сар өнгөрсөн юм шиг байна.
Тэгтэл нэг өдөр дүү маань над дээр түрүүлж гүйж ирээд, намайг чанга тэврээд "Би чамд хайртай шүү, эгчээ" гэж хэлсэн.
Эгч маань намайг тэврэхдээ инээмсэглэсэн царайг хараад би сэтгэл хөдөлсөн.
Би түүн рүү хайраар хандаж, зүгээр л мэндэлсэн ч дүүгийн хайрын өөрчлөлт намайг маш их хөдөлгөсөн.
Эхийн хайрын хэлэнд яагаад "сайн уу" гэдэг үг багтсаныг би олон удаа гайхдаг. Энэ бол үнэхээр ойлгомжтой үг.
Гэхдээ бид бие биедээ маш дотно байсан эсвэл бие биенээ маш сайн мэддэг байсан учраас эргэн тойрныхоо Ах дүү, эгч дүү хэзээ нэгэн цагт үл тоомсорлож байсан эсэхийг харахын тулд би эргэн тойрноо харлаа.
Би өдрийг хэзээ нэгэн цагт тохиолдсон юм шиг мэндлэхгүйгээр эхлүүлж байсан эсэхээ дахин бодов.
Дүүгийнхээ надад өгсөн бяцхан гайхамшгийг бодож, би эхийн хайрын хэлийг хэрэгжүүлэхийг хичээх болно. ^^