Би 2025 оны төгсгөл, 2026 оны шинэ оныг гэр бүлийнхэнтэйгээ өнгөрөөх гэж байна.
Ийм удаан хугацааны дараа хүн бүрийн царайг харах нь миний зүрхийг дулаацуулж, аз жаргалын гормоныг минь огцом нэмэгдүүлсэн.
Нөхөр бид хоёр гэр бүлийн цугларалтаас гэртээ харих замдаа машинд энэ талаар ярилцсан юм.
Бие биедээ эелдэг үгс хэлж, гэр бүл, хөршүүд болон нийгэмтэйгээ халуун дулаан сэтгэлийг хуваалцаж, энэ шинэ оныг угтъя.
Хэдийгээр эвгүй байсан ч би зүрх сэтгэлдээ хадгалдаг байсан үгсээ гаргаж ирээд машинд нэг нэгээр нь хэллээ.
Тэгтэл гэнэт зам бөглөрч эхлэв.
Өмнө нь ийм байдал үүссэн нь хүмүүс бухимдаж, “Яагаад ингэж хаасан юм бэ?” гэж асуудаг байсан бөгөөд энэ нь жижиг маргаанд хүргэж болзошгүй байсан.
Гэхдээ тэр өдөр өөр байсан.
Би өөрөөсөө “Ийм үед би яаж эерэгээр бодож, ярьж чадах вэ?” гэж асуусан.
Нөхөр нь “Урт замд өвдөг минь өвдөж байсан ч одоо замын түгжрэлтэй байгаа тул завсарлага авч болох юм шиг байна” гэж хариулав.
Эхийн хайрын хэлийг дадлагажуулахдаа бид бие биенийхээ асуулт, хариултад гайхдаг.
Би юуг ч үзэсгэлэнтэй болгож чадна гэдгээ ойлгосон.
2026 онд бид эхийн хайрын хэлийг дадлагажуулна.
Бид амьдарч буй газар бүрээ илүү үзэсгэлэнтэй болгохын төлөө хичээх болно .