Бямба гарагийн орой гэртээ ирэхэд кимчи байцаа ирчихсэн байсан.
Ням гарагт арга хэмжээ болох байсан тул оройтсон байсан ч би кимчи хийх хэрэгтэй юм шиг санагдсан.
Нөхөр маань аль хэдийн үлдсэн хоолоо тайрч байсан.
Би харамсаж, хувцсаа хурдан тайлаад шууд кимчи хийж эхэлсэн гэтэл нөхөр маань маш ядарсан хоолойгоор "
"Би үүнийг одоо хийх ёстой юу?" гэж тэр бухимдан хэлэв (?). "Би өнөөдөр ядарсан байсан тул амрахыг хүссэн."
Тэр мөчид би маш их ядарсан байсан тул "Би бараг л энэ бүхнийг хийдэг юм чинь, шаргуу хөдөлмөрлөсний чинь төлөө баярлалаа гэж хэлэх л хэрэгтэй байхад яагаад уурлаад байгаа юм бэ?" гэсэн үг уруул дээр минь ирсэн ч би тэднийг залгиад амаа хамхисан.
Тэгтэл гэнэт Эхийн хайрын хэлний аян санаанд орлоо.
Тэгээд би нөхөртөө "Уучлаарай. Чамд хэцүү байсан байх~~" гэж хэлсэн.
Хэсэг зуур нам гүм болж, нөхөр маань кимчи хийсний дараа надад чимээгүйхэн туслав.
Унтахаасаа өмнө би "Чи өнөөдөр шаргуу ажилласан. Жаахан амар" гэж хэлдэг байсан.
Эхийн хайрын хэл нь шаардлагагүй маргааныг зогсоосон.
Өнөөдөр би эхийн хайрын хэлийг хэдий чинээ их дадлагажуулна, төдий чинээ их баяр баясгалан, аз жаргал авчирдаг юм шиг санагдсан.