"Эхийн хайрын хэл"-ийн эхний зүйл бол мэндчилгээ юм!
"Сайн уу."
Би: "Долоог нь дадлага хийцгээе!" Хэдийгээр надад ‘Эхлээд заавал дасгал хийцгээе’ гэсэн бодол төрдөг. Мөн зорилго байсан.
Тиймээс би цахилгаан шатанд тааралдсан бүх хөршүүдтэйгээ үргэлж мэндчилдэг байсан. Ээжийгээ харсан хүүхдүүд ч хүнтэй мэндлэхдээ гаргуун болсон .
Нэг өдөр нөхөр маань уут үүрээд гэртээ ирлээ. Хөршийнхөө гараар нямбай бичсэн захидалд “Таны хүүхдүүдэд бэлдэж өгсөн бэлгийг чинь өгч байна” гэж бичжээ. Худалдааны цүнхэнд хийсэн шинэ малгай, оймс, бээлий нь зүгээр нэг зүйл биш, харин хайр дурлал юм шиг санагдсан. Миний хийх ёстой зүйл бол ээжийнхээ хайрын хэлээр хичээллэх л байсан бөгөөд эцэст нь би хөршүүдээ хайрладаг болсон.
Хэд хоногийн өмнө хүүхэд маань замын хажуугаар ганцаараа гүйж байтал гэнэт томчуудын яриа сонсогдов. Алдаа гаргачихлаа гэж санаа зовоод гүйж очоод хартал хөгшин хосууд хүүхдийн толгойг алгадаад магтаж байх нь тэр. Түүх бүхэлдээ ингэж өрнөсөн ч дөнгөж гүйж байсан хүүхэд хөгшин хосыг хараад зогссоноо "Сайн уу!" Тэр надтай тод мэндчилэв. Хүүхэд лифтэнд байнга угтдаг хөгшин хосуудыг санасан тул тэд гадаа ч бас угтав. Томчууд тэднээр бахархаж байгаагаа хэлээд тэр дороо түрийвчээ гаргаж, халаасны мөнгө хүртэл өгсөн. Өвлийн хүйтэн өдөр тэтгэмж авсан хүүхэд, түүгээрээ бахархаж байсан надаас, намайг магтдаг хөгшин хосуудаас халуун дулаан хайрыг мэдэрсэн.
Би "Сайн байна уу" гэж бодсон ч бодитоор хэрэгжүүлэхэд хэцүү үе олон байсан. Та тэдэнтэй тод мэндэлсэн ч гэсэн тэд хоосон царайлж, лифтний өрөөнд хүйтэн мэдрэмж төрүүлдэг эсвэл "Танихгүй хүмүүс яагаад надтай мэндэлдэг вэ?" Бас над руу хачин хардаг хүмүүс байдаг.
Гэсэн хэдий ч хариуд нь авсан давхар, гурвалсан хайр ээжийнхээ хайрын хэлийг улам хичээнгүйлэн хэрэгжүүлэхээр шийдсэн юм. Мөстэй өвлийг хайлуулсан бас нэгэн дулаахан сэтгэгдлээ хуваалцах болноо :)