ដោយសាររដូវរងានៅរដ្ឋ Oregon យើងមិនអាចលេងបាល់បោះបានច្រើនដូចដែលយើងចង់បានទេ ដោយសារតែភ្លៀងត្រជាក់។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំត្រូវបានរំលឹកថា សាកលវិទ្យាល័យរបស់ខ្ញុំមានទីលានបាល់បោះក្នុងផ្ទះ។
យើងបានលេងនៅទីនោះអស់រយៈពេលពីរបីសប្តាហ៍មកហើយ ហើយខ្ញុំបានដឹងថាខ្ញុំយឺតប៉ុណ្ណាក្នុងការសរសើរជំនាញរបស់អ្នកនៅជុំវិញខ្ញុំ។ បន្ទាប់ពីឮម្តាយនិយាយថាយើងគួរតែអនុវត្តការសរសើរ ខ្ញុំបានព្យាយាមធ្វើឱ្យវាក្លាយជាទម្លាប់ក្នុងការសរសើរអ្នកនៅជុំវិញខ្ញុំចំពោះជំនាញរបស់ពួកគេរាល់ពេលដែលយើងលេង។
អរគុណអ្នកម្តាយដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកយើងលេងបាល់បោះពេញមួយឆ្នាំ ដើម្បីឲ្យយើងអាចរួបរួមគ្នា ហើយដូច្នេះខ្ញុំអាចរៀនពីរបៀបសរសើរ និងចុះចូលចំពោះអ្នកនៅជុំវិញខ្លួនខ្ញុំ!
© ហាមចម្លង ឬចែកចាយ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត
152