ដំបូងឃ្លា "អត់ទោសឱ្យខ្ញុំ" គឺដូចជាភ្នំដ៏ធ្ងន់ហើយមិនអាចនិយាយបានសម្រាប់ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីខ្ញុំចាប់ផ្តើមប្រើភាសានៃក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយជាទៀងទាត់ ចិត្តរបស់ខ្ញុំបានធូរស្រាល និងមានសន្តិភាពក្នុងរយៈពេលមួយសប្តាហ៍។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមឃ្លាថា "អត់ទោសឱ្យខ្ញុំ" បន្ទាប់ពីលឺម្តាយរបស់ខ្ញុំតែងតែសុំទោសឪពុកខ្ញុំ ហើយនិយាយថា "អត់ទោសឱ្យខ្ញុំ" ជាច្រើនដង។ នោះជាគំរូដ៏ល្អមួយនៃការប្រៀនប្រដៅរបស់ម្ដាយ និងម្ដាយ ដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើតាម។
ដោយធ្វើតាមគំរូរបស់ម្ដាយ ខ្ញុំបានសុំទោសដល់បងប្អូនប្រុសស្រី។ ខ្ញុំបាននិយាយថា ខ្ញុំសុំទោសដែលខ្ញុំមិនបានឃើញពួកគេញឹកញាប់។ វាធ្វើឱ្យអ្វីៗកាន់តែងាយស្រួលសម្រាប់ខ្ញុំ។ បងប្អូនខ្ញុំក៏និយាយដែរថាមិនអីទេ ព្រោះអ្នកមិនមានពេល។ ចិត្តខ្ញុំស្រាលណាស់។ ឃ្លានេះធ្វើឲ្យចិត្តខ្ញុំស្រាលចិត្ត «អត់ទោសឲ្យខ្ញុំ!»។ វាគឺជាឱសថខាងវិញ្ញាណដ៏មានឥទ្ធិពល។ វាជាភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយ។ សូមអរគុណលោកឪពុកនិងម្តាយ។