Malayo ang tirahan ko sa pamilya ko kaya minsan ko lang sila nakikita sa isang taon. Isa pa, dahil sa trabaho at iba pang mga aktibidad, abala ako kaya nahihirapan akong tawagan ang mga magulang at kapatid ko nang madalas para kumustahin sila. Mabuti na lang at ngayong tag-init ay dinalaw nila ako at nagkaroon kami ng ilang araw na magkasama.
Gusto ko sanang bigyan sila ng nakapagpapatibay-loob na regalo para ipaalam sa kanila na kahit hindi ako palaging bumibisita, lagi ko silang iniisip at ipinagdarasal na sana ay nasa mabuting kalagayan sila. Kaya naghanda ako ng liham na may mga larawan naming magkasama at tsokolate na nakabalot sa mga salitang Simula ng Kapayapaan: Ang Mga Salita ng Pagmamahal ng Ina.
Nagulat silang lahat sa regalo at sinabing hindi nila ito inaasahan. Nang sabihin ko sa kanila na naaawa ako na hindi ako laging nakakapag-ugnayan, sinabi ng lahat na ganoon din sila dahil lahat kami ay abala at nagkakaintindihan. Nakaramdam ako ng ginhawa sa kanilang pag-unawa, at naramdaman ko rin na ang regalong ito ang naglapit sa amin sa isa't isa.
Sinisikap kong makipag-ugnayan nang madalas at magbahagi ng mga positibong salita sa kanila upang patuloy na maisabuhay ang Simula ng Kapayapaan: ang mga Salita ng Pag-ibig ng Ina .