Ang grupo ko sa Zion ang namamahala sa paghahanda ng mga meryenda para sa pagkatapos ng Third-Day service. Napagpasyahan naming maghanda ng peanut butter jelly sandwiches. Nagpasya kaming maghanda ng sandwiches kasama ang isang sister. Siya ang naglagay ng peanut butter, at ako naman ang naglagay ng jelly pagkatapos. Ito ang unang beses na nagtulungan kami. Maganda ang aming teamwork, pero tahimik lang kami sa pagtatrabaho.
Sa totoo lang, natutuwa akong magtrabaho nang tahimik, pero gusto ni Inay na maging mainit na lugar ang Zion. Dahil ako ang nakatatandang kapatid na babae, alam kong tungkulin kong lumikha ng init na iyon.
Isinabuhay ko ang mga salita ni Nanay sa pamamagitan ng pagtatanong ng “Kumusta ang araw mo? Kumusta ang trabaho?” Nawala ang matinding katahimikan. Iyon ang simula ng aming unang pag-uusap. Dati akong sundalo at pulis naman ang kapatid kong babae. Mas naging malapit kami sa isa't isa habang nagkukwentuhan kami tungkol sa aming mga karanasan.
Ang saya ng panahong iyon para mas makilala ko pa ang kapatid ko. Sana ganoon din ang naramdaman niya.
Para sa aking mapagmahal na kapatid, sa susunod na magtulungan tayo, mas painitin ko pa ang kusina sa pamamagitan ng pagsasabuhay ng mga salita ni Nanay. Magkaroon tayo ng mas maraming pag-uusap. Animo!