Ipinaskil ko sa bahay ang kard na may temang "Mother's Love Language" na natanggap ko ilang araw na ang nakalipas.
Isang araw, nakita ko ang kapatid ko na nakatayo sa harap nito at tahimik na nagbabasa.
Nasira ang isang mabigat na kagamitan sa bahay na ginagamit ko sa bahay at kinailangan ko itong dalhin para ipagawa.
Iyon ang araw na bumalik ang kapatid ko matapos niya itong iwan para ipaayos.
Mahina kong sinabi, “Ah, nakabalik na ako,” gaya ng nakagawian ko.
Itinuro ng kapatid ko ang poster sa tabi niya.
Ang ibig kong sabihin ay, “Nagsikap ka~ Dapat mong gawin.”
Sinabi ito ng kapatid ko, na kadalasang prangka
Medyo nagulat ako.
Kaya agad kong sinabi, “Nagsikap ka. Tiyak na nahirapan ka.”
Kahit na tila awkward, lumawak ang ngiti sa mga labi ng isa't isa^^
Sa sandaling iyon, naisip ko, “Wow… ang laki ng pinagbago ng kapaligiran gamit lang ang wika ng pagmamahal ng isang ina.”
Damang-dama ko nang lubos ang kapangyarihan ng wika.
Naintindihan ko nang kaunti ang nararamdaman ng kapatid ko, na kadalasan ay hindi niya ito naipapahayag nang maayos.
Napakahalaga ng panahong iyon.