ខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរត្រឡប់ទៅកន្លែងស្នាក់នៅវិញ ដោយអូសខ្លួនខ្ញុំដោយអស់កម្លាំងពីការងារ។ ភ្លាមៗនោះ កង្វល់ផ្សេងៗក៏ហូរចូលមក។ ដោយនឹកឃើញពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដែលឲ្យ «អរសប្បាយជានិច្ច» ខ្ញុំបានដឹងថា ការផ្លាស់ប្ដូរខ្លះគឺចាំបាច់។
ខ្ញុំបានសរសេរពាក្យដែលខ្ញុំចង់ឮបំផុត និងពាក្យដែលខ្ញុំក៏ចង់បង្ហាញដល់អ្នកដទៃនៅលើក្ដារព័ត៌មានទូទៅរបស់កន្លែងស្នាក់នៅផងដែរ។
សូមឲ្យ ញញឹមជានិច្ច 😁 អរគុណអ្នកទាំងអស់គ្នាសម្រាប់ការខិតខំប្រឹងប្រែង។
ខ្ញុំចង់អានអត្ថបទនោះជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅតាមផ្លូវទៅធ្វើការ ដើម្បីបន្តការតាំងចិត្តរបស់ខ្ញុំ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ពីរបីថ្ងៃក្រោយមក សារគាំទ្ររបស់នរណាម្នាក់ត្រូវបានសរសេរនៅលើក្តារព័ត៌មាននៅខាងក្រោមប្រកាសដែលខ្ញុំបានសរសេរ។
ចូររឹងមាំឡើង។ សូមឱ្យថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដ៏រីករាយជាមួយនឹងស្នាមញញឹម!
វាបានចាប់ផ្តើមដោយចិត្តរាបទាប ប៉ុន្តែខ្ញុំមានអារម្មណ៍មោទនភាពដែលឃើញមនុស្សយល់ចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក និងផ្លាស់ប្តូរពាក្យលើកទឹកចិត្ត។ ខ្ញុំសង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំថា ការលើកទឹកចិត្តយ៉ាងកក់ក្តៅនឹងត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់ដួងចិត្តរបស់មន្ត្រីដែលមើលក្ដារព័ត៌មាននេះជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅតាមផ្លូវទៅធ្វើការ ហើយថាភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយ ដែលអំពាវនាវឱ្យមានសន្តិភាព នឹងចាក់ឫសនៅក្នុងអង្គភាពនីមួយៗដោយធម្មជាតិ។