នៅពេលព្រឹកខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរទៅធ្វើការ ខ្ញុំបានជិះជណ្តើរយន្តជាមួយអ្នកគ្រប់គ្រង ដែលមើលទៅមានបន្ទុកធ្ងន់ខុសពីធម្មតានៅថ្ងៃនោះ។
ខ្ញុំបានសួរដោយប្រុងប្រយ័ត្នថាតើពួកគេត្រូវការជំនួយដែរឬទេ ហើយដោយធម្មជាតិខ្ញុំបានមកស្តាប់អំពីស្ថានភាពថ្មីៗរបស់ពួកគេ។ ពួកគេបាននិយាយថាពួកគេមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងព្រោះសមាជិកគ្រួសាររបស់ពួកគេទើបតែចូលសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យដោយសារជំងឺ ហើយពួកគេបានដើរតួនាទីជាអ្នកថែទាំ។
ពេលខ្ញុំនិយាយលួងលោម និងលើកទឹកចិត្តជាមួយមិត្តរួមការងារ អ្នកគ្រប់គ្រងបានឆ្លើយតបយ៉ាងកក់ក្តៅថា «អ្វីៗនឹងល្អប្រសើរ។ ចូរយើងទាំងអស់គ្នារក្សាភាពរឹងមាំ និងមានសុខភាពល្អ»។ ទោះបីជាវាជាការសន្ទនាខ្លីក៏ដោយ បរិយាកាសកន្លែងធ្វើការកាន់តែមានភាពកក់ក្តៅជាងមុន នៅពេលដែលយើងយកចិត្តទុកដាក់ និងលើកទឹកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក។
តាមរយៈការអនុវត្តភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយដែលអំពាវនាវឱ្យមានសន្តិភាព ខ្ញុំអាចផ្តល់ពាក្យកក់ក្តៅដល់មិត្តរួមការងាររបស់ខ្ញុំជំនួសឱ្យការមើលរំលងជីវិតប្រចាំថ្ងៃដ៏ហត់នឿយរបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាការលួងលោម និងការលើកទឹកចិត្តតិចតួចអាចផ្តល់អំណាចដល់គ្នាទៅវិញទៅមក និងបន្ថែមភាពកក់ក្តៅនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ដល់កន្លែងធ្វើការ។