បន្ទាប់ពីទៅនេសាទរួច ក្រុមគ្រួសាររបស់យើងបានត្រីសាម៉ុងចំនួន ៣១ ផោន។ ដោយសារយើងមានច្រើនជាងគ្រប់គ្រាន់ យើងបានចែករំលែកខ្លះជាមួយអ្នកជិតខាងរបស់យើង។ សុភាសិត ១៩:១៧ រំលឹកយើងថា នៅពេលដែលយើងមានចិត្តទូលាយចំពោះអ្នកដែលខ្វះខាត ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ទុកសេចក្តីសប្បុរសនោះជាអ្វីមួយដែលបានធ្វើសម្រាប់ទ្រង់។
ការចែករំលែកអ្វីដែលយើងមានគឺជាមធ្យោបាយតូចមួយដើម្បីបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ដល់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួនយើង និងកសាងទំនាក់ទំនងដោយសន្តិវិធីជាមួយពួកគេ។ វាក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងពី «ការចាប់ផ្តើមនៃសន្តិភាព៖ ពាក្យសម្ដីនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ម្ដាយ»។ យើងអាចអនុវត្តសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ម្ដាយដោយមើលហួសពីខ្លួនយើង យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដែលនៅជុំវិញខ្លួនយើង ហើយសួរថា «តើខ្ញុំអាចចែករំលែកអ្វីជាមួយមនុស្សនៅជុំវិញខ្ញុំ?»
ត្រីសាម៉ុងគឺជាអ្វីដែលយើងចាប់បាន ប៉ុន្តែឱកាសដើម្បីចែករំលែកវាគឺជាពរជ័យមួយទៀត។ តាមរយៈទង្វើតូចតាចនៃសេចក្តីសប្បុរស និងចិត្តទូលាយ យើងអាចចែករំលែកសេចក្តីស្រឡាញ់ សន្តិភាព និងអារម្មណ៍គ្រួសារជាមួយអ្នកជិតខាងរបស់យើង។ សូម្បីតែការចែករំលែកអំណោយអាហារសាមញ្ញមួយក៏អាចដាំគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាពបានដែរ។