មាននារីវ័យក្មេងខ្មែរម្នាក់ដែលខ្ញុំបានជួបដោយចៃដន្យនៅតាមផ្លូវ ហើយបានក្លាយជាមនុស្សជិតស្និទ្ធនឹងគាត់។ នាងបានសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យដូចគ្នានឹងខ្ញុំ ហើយដោយសារតែមិនមានភាពខុសគ្នាខាងអាយុច្រើន យើងពិតជាមានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងល្អ។ យើងថែមទាំងបានសន្យាថានឹងបង្រៀនភាសារបស់យើងគ្នាទៅវិញទៅមកនៅពេលណាដែលយើងមានឱកាស។
ក្រោយមក ខ្ញុំបានសិក្សាភាសាខ្មែរជាមួយនារីវ័យក្មេងរូបនេះ។ នៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងគិតអំពីអ្វីដែលខ្ញុំអាចបង្រៀននាងជាភាសាកូរ៉េ ឃ្លាថា "ភាសាម្តាយនៃសេចក្តីស្រឡាញ់អំពាវនាវរកសន្តិភាព" បានផុសឡើងក្នុងចិត្ត។ ខ្ញុំបានបង្រៀនភាសាម្តាយរបស់នាងជាភាសាកូរ៉េ ដោយលាយភាសាកូរ៉េ និងភាសាអង់គ្លេស។ យើងក៏បានស្តាប់បទចម្រៀងយុទ្ធនាការមួយជាភាសាខ្មែរជាមួយគ្នា ហើយបានសន្យាថានឹងបន្តការសិក្សារបស់យើងនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំលើកក្រោយរបស់យើង។
ទោះបីជាយើងមកពីកន្លែងផ្សេងៗគ្នា និងមានវប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នាក៏ដោយ ក៏យើងអាចយល់ និងយល់ចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកបាន ដោយរៀនអំពីបេះដូងរបស់ម្តាយតាមរយៈភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់។