មនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅក្នុងអគារផ្ទះល្វែង។ ដោយសារតែមនុស្សគ្រប់គ្នាមានបុគ្គលិកលក្ខណៈខុសៗគ្នា វាពិបាកក្នុងការរស់នៅដោយសុខដុមរមនា។ ប៉ុន្តែអរគុណចំពោះយុទ្ធនាការ "ចាប់ផ្តើមសន្តិភាព៖ ភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយ" អ្នកជិតខាងរបស់ខ្ញុំបានដាក់រហស្សនាមឱ្យខ្ញុំថា "ជិតស្និទ្ធ"។
រាល់ពេលដែលខ្ញុំជួបមនុស្សក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ដូចជានៅក្នុងជណ្តើរយន្ត ខ្ញុំតែងតែស្វាគមន៍ពួកគេជាមុនសិនដោយស្នាមញញឹមដ៏ភ្លឺស្វាង។ ខ្ញុំតែងតែឆ្លៀតពេលសម្អាតអគារអាផាតមិន និងធ្វើផើងផ្កាតូចៗដើម្បីចែកជូន។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាយុទ្ធនាការ "ចាប់ផ្តើមសន្តិភាព៖ ភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយ" នឹងរីករាលដាលពាសពេញពិភពលោក 😊
© ហាមចម្លង ឬចែកចាយ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត
20