ខ្ញុំមានអំណរគុណយ៉ាងខ្លាំងចំពោះចលនានេះដែលហៅដោយមាតាដោយពាក្យនៃក្ដីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាព។ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមសម្លឹងមើលខ្លួនឯងកាន់តែច្រើនឡើង ហើយឆ្លុះបញ្ចាំងថា៖ ខ្ញុំជាមនុស្សមិនដឹងគុណ! ខ្ញុំបានចាកចេញដោយអារម្មណ៍ចង់ប្រាប់បងស្រីម្នាក់ថា « អរគុណ ខ្ញុំមានអំណរគុណ» សម្រាប់សេវាកម្ម ឬការយកចិត្តទុកដាក់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំមានសិទ្ធិត្រូវបានបម្រើ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសម្តែងដោយមាត់ពេញដោយការដឹងគុណ។ មិនត្រឹមតែនៅទីក្រុងស៊ីយ៉ូនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏នៅក្នុងពិភពលោកដែរ ខ្ញុំបានឃើញមនុស្សញញឹមពេលពួកគេឮពាក្យ «ដឹងគុណ»។ ខ្ញុំអរគុណលោកឪពុក និងម្តាយដែលបានធ្វើឱ្យខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សល្អជាងមុន ។
© ហាមចម្លង ឬចែកចាយ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត
92