នៅល្ងាចថ្ងៃសប្ប័ទ បន្ទាប់ពីខ្ញុំញ៉ាំអាហាររួច ខ្ញុំក៏បានមើលថែកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ។
សិស្សស្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមសិស្សសាលាបឋមសិក្សាដែលបានញ៉ាំអាហារជាមួយគ្នា
គាត់បានហុចកែវទឹកមួយឲ្យខ្ញុំ។
ខ្ញុំពិតជាមានមោទនភាព និងចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះរបៀបដែលពួកគេបានប្រមូលភាពក្លាហានដើម្បីយកចិត្តទុកដាក់ ទោះបីជាពួកគេបានគេចពីការសម្លឹងរបស់ខ្ញុំដូចជាពួកគេខ្មាស់អៀនក៏ដោយ។
អូយ! ទេវតាមួយអង្គបានយាងមកដល់ហើយ។ សូមឲ្យអ្នកមានពរជ័យយ៉ាងបរិបូរណ៍។ អ្នកពិតជាអស្ចារ្យណាស់!
ខ្ញុំបានឱបគាត់យ៉ាងណែន ហើយទះខ្នងគាត់។
លើកនេះ ទៅកាន់មិត្តភ័ក្តិដែលអង្គុយនៅខាងមុខ
លើកក្រោយទៅម៉ាក់។
បន្ទាប់ទៀតគឺមីងម្នាក់ទៀត។
ខ្ញុំកំពុងដឹកទឹកពេលកំពុងប្រញាប់ទៅម៉ាស៊ីនចម្រោះទឹក។
បេះដូងនោះមើលទៅស្រស់ស្អាតណាស់។
នៅទីបំផុត ដោយថែមទាំងប្រមូលនិងបោះចោលសំរាមដែលគរនៅក្បែរខ្ញុំទៀតផង។
ការពិចារណារបស់ទេវតាតូចរបស់យើងបានមកដល់ទីបញ្ចប់ហើយ។ (សើច)