រៀងរាល់ពីរសប្តាហ៍ម្តង ខ្ញុំ និងសហការីរបស់ខ្ញុំជួបជុំគ្នាសម្រាប់កិច្ចប្រជុំជាមួយនាយកបឋមសិក្សា និងមធ្យមសិក្សារបស់យើង។ កិច្ចប្រជុំទាំងនេះច្រើនតែមានភាពតានតឹង ខណៈពេលដែលយើងពិភាក្សាអំពីដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហាបន្ទាន់បំផុតនៅទូទាំងស្រុកសាលា។
ខ្ញុំបានគ្រោងនឹងចែករំលែកយុទ្ធនាការពាក្យសម្ដីនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាពរបស់ម្ដាយជាមួយសហការីទាំងអស់របស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃនោះ ហើយបានរៀបចំថង់អំណោយសម្រាប់ពួកគេម្នាក់ៗ រួមទាំងនាយកផងដែរ។
ជាពិសេស នាយករបស់ខ្ញុំមានបញ្ហាផ្លូវច្បាប់ដ៏លំបាកមួយដែលត្រូវដោះស្រាយ ហើយគាត់មានភាពតានតឹងយ៉ាងខ្លាំង ព្រមទាំងបានប្រើពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗមកលើយើងទាំងអស់គ្នានៅក្នុងកិច្ចប្រជុំ ទោះបីជាយើងមិនមែនជាប្រភពនៃភាពតានតឹងរបស់គាត់ក៏ដោយ។
នៅចុងបញ្ចប់នៃកិច្ចប្រជុំ ខ្ញុំអាចចំណាយពេលពីរបីនាទីដើម្បីចែករំលែកគេហទំព័រអំពីពាក្យសម្ដីនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ម្ដាយ ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាញញឹម និងអរគុណខ្ញុំសម្រាប់ការចែករំលែកពាក្យលើកទឹកចិត្ត។ សម្លេងទាំងមូលនៃកិច្ចប្រជុំបានផ្លាស់ប្តូរ ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាបានចាកចេញដោយស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់ពួកគេ។
ប្រហែលមួយម៉ោងបន្ទាប់ពីកិច្ចប្រជុំ នាយិការបស់ខ្ញុំបានផ្ញើអ៊ីមែលទៅយើងទាំងអស់គ្នាដើម្បីសុំទោសចំពោះរបៀបដែលគាត់បានប្រព្រឹត្តចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយបាននិយាយថាគាត់នឹងខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើឱ្យបានល្អប្រសើរនៅពេលក្រោយ។
ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណដល់លោកឪពុក និងលោកម្តាយ ដែលបានបង្រៀនយើងអំពីសុជីវធម៌សួគ៌។ វាមានអារម្មណ៍ដូចជាអព្ភូតហេតុមួយ ដែលចិត្តរឹងរូសរបស់លោកនាយករបស់ខ្ញុំ បានប្រែជាទន់ល្មមអាចសុំទោសបាន។ ខ្ញុំទន្ទឹងរង់ចាំឱកាសជាច្រើនទៀត ដើម្បីក្លាយជាអ្នកនាំសារដំណឹងល្អដល់អ្នកនៅជុំវិញខ្ញុំ។