កាលពីមុន ដោយសារតែខ្ញុំហត់នឿយពេលជិះឡានក្រុង ខ្ញុំគ្រាន់តែប៉ះកាតរបស់ខ្ញុំហើយអង្គុយចុះជំនួសឲ្យការស្វាគមន៍មនុស្ស។
តាមរយៈភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយខ្ញុំ ខ្ញុំបានបង្កើតទម្លាប់ល្អមួយក្នុងការស្វាគមន៍មនុស្សតាំងពីព្រឹក។
សព្វថ្ងៃនេះ ពេលខ្ញុំឡើងឡានក្រុង ខ្ញុំតែងតែស្វាគមន៍អ្នកបើកបរដោយពាក្យរីករាយថា «សួស្តី!» រួចក៏អង្គុយចុះ។
ដំបូងឡើយខ្ញុំខ្មាស់អៀនណាស់ ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ វាពិតជាមានអារម្មណ៍ឆ្គងណាស់ដែលមិនបាននិយាយសួស្តី។ ហាហា។
© ហាមចម្លង ឬចែកចាយ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត
17