គ្មានអ្វីពិសេសអំពីទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំតែងតែអនុវត្តវាជាប្រចាំដោយចាប់ផ្តើមពីផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។
ស្វាមីខ្ញុំបានធ្វើការនៅវាលស្រែនៅណុនសានចាប់ពីខែមករាដល់ថ្ងៃទី ២៥ ខែកុម្ភៈ ដូច្នេះគាត់សម្រាកនៅផ្ទះតែនៅថ្ងៃសៅរ៍ និងថ្ងៃអាទិត្យប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបើកឡានដឹកគាត់ទៅយានដ្ឋាននៅម៉ោង ៤ ព្រឹក ហើយយើងបានរស់នៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នាចាប់ពីថ្ងៃច័ន្ទដល់ថ្ងៃសុក្រ។ ខ្ញុំបានអនុវត្តរឿងនេះជាប់លាប់ជាមួយគាត់ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ហើយទោះបីជាគាត់នៅស្ងៀម ហើយមិនបានឆ្លើយតបក៏ដោយ ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងគុណដែលគាត់បង្ហាញអារម្មណ៍របស់គាត់តាមរបៀបនេះ។ ខ្ញុំកំពុងចែករំលែកព័ត៌មានលម្អិតនៃអ្វីដែលខ្ញុំបានអនុវត្តរហូតមកដល់ពេលនេះដោយភ្ជាប់កំណត់ចំណាំទៅនឹងទូទឹកកក។
ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងមានការផ្លាស់ប្តូរមួយដែលស្វាមីរបស់ខ្ញុំក៏ចូលរួមផងដែរ ដោយអនុវត្តភាសានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ម្តាយដែលអំពាវនាវឱ្យមានសន្តិភាព។
ខ្ញុំនឹងបម្រើជាជំហានមួយដែលភ្ជាប់សន្តិភាព និងភាពសុខដុមរមនាក្នុងគ្រួសារជានិច្ច ដោយការអនុវត្តភាសាដ៏មានតម្លៃនៃសេចក្តីស្រឡាញ់។