ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណដល់លោកឪពុក និងលោកម្តាយ ដែលបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំចែករំលែកការដឹងគុណដ៏ស្មោះស្ម័គ្រនេះជាមួយពួកគាត់។
ថ្មីៗនេះ សមាជិកស្ត្រីពេញវ័យម្នាក់របស់យើងបានឈឺចាប់ដោយសារពាក្យសម្ដីដែលខ្ញុំបាននិយាយដោយត្រង់ៗទៅកាន់ចៅស្រីរបស់គាត់កាលពីថ្ងៃសៅរ៍សប្តាហ៍មុន។ ពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំបានចាក់ទម្លុះបេះដូងរបស់គាត់ ហើយគាត់បានគិតយ៉ាងខ្លាំងអំពីវា រហូតដល់គាត់បានរាយការណ៍ពីហេតុការណ៍នេះទៅប្រធានក្រុមរបស់គាត់។ បន្ទាប់មកប្រធានក្រុមរបស់គាត់បានរាយការណ៍មកខ្ញុំអំពីស្ថានភាពនេះកាលពីម្សិលមិញ។
ខ្ញុំពិតជាមានអារម្មណ៍អាក្រក់ណាស់។ ខ្ញុំមិនដែលនឹកស្មានដល់ទេ ហើយពិតជាសោកស្តាយចំពោះឪពុកនិងម្តាយ ព្រោះខ្ញុំមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្ញុំក្នុងការណែនាំ និងថែរក្សាសមាជិកដោយសប្បុរស ដែលបណ្តាលឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់បែបនេះ។
បន្ទាប់ពីបានឮស្ថានភាពនេះ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តទៅជួបគាត់នៅថ្ងៃនេះ ដោយចងចាំពីរបៀបដែលម្តាយតែងតែសុំទោសយើង។
ខ្ញុំបានសួរនាងអំពីស្ថានភាពនេះ ហើយនាងបានប្រាប់ខ្ញុំថា នាងពិតជាឈឺចាប់ដោយសារពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកនាងបានលាន់មាត់ថា ក្មេងៗពិតជាត្រូវការវិន័យ ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំបានធ្វើគឺហួសពីការយល់ដឹងរបស់នាង។ ចេញពីសមាជិកស្ត្រីពេញវ័យ ខ្ញុំមានការសោកស្ដាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានលួងលោមសមាជិកនោះដោយនិយាយពាក្យសុំទោសដោយស្មោះស្ម័គ្រចំពោះនាង។ យើងទាំងពីរនាក់យំសោក ហើយបញ្ចប់ការសុំទោសដ៏ស្មោះស្ម័គ្រ និងទឹកភ្នែកចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយស្មោះស្ម័គ្រដូចម្តាយ។
ពាក្យសម្ដីឈឺចាប់ដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តចំពោះនាង ត្រូវបានដកចេញតាមរយៈពាក្យសុំទោសរបស់ម្តាយ។
ខ្ញុំពិតជាមានអំណរគុណណាស់ដែលអាចអនុវត្តពាក្យសម្ដីរបស់ម្ដាយនៅថ្ងៃនេះ ដោយបង្ហាញពីការពិចារណា និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះសមាជិក។ ខ្ញុំប្ដេជ្ញាថានឹងធ្វើតាម និងអនុវត្តពាក្យសម្ដីរបស់ម្ដាយយើង ដើម្បីឲ្យសាមគ្គីភាព និងភាពសុខដុមរមនានឹងបន្លឺឡើងជានិច្ច។