Ilang taon na ang nakalilipas, nakilala ko ang isang napakagandang kasamahan na nagngangalang Alisha habang kami ay nagtatrabaho sa parehong larangan. Sa ilang mga punto, binago ko ang aking lugar ng trabaho, ngunit nanatili siya, na nahaharap sa maraming paghihirap at paghihirap.
Isang araw, tinawagan niya ako at sinabing, "Ate, parang nawawala ako, nag-iisa, at walang magawa," at pagkatapos ay umiyak siya. Inaliw ko siya, ipinaalala sa kanya ang kanyang mga kalakasan at kakayahan upang makahanap ng bagong trabaho. Tiniyak ko sa kanya na hindi siya nag-iisa at lagi akong nandiyan para sa kanya. Gaya ng ipinangako ko, tinulungan ko siyang makahanap ng bagong trabaho. Ngayon, nakakuha na siya ng bagong posisyon sa isang magandang pamilya.
Noong nakaraang Linggo, lumapit siya sa akin at sinabing, "Salamat, Ate. Dahil sa iyo, naging posible ito. Salamat sa pag-udyok sa akin na huwag mawalan ng pag-asa. Salamat, Ate."
Ito ang isa sa pinakamagandang sandali ng aking buhay dahil ipinakita nito ang kapangyarihan ng wika ng pag-ibig ng isang ina sa pagkilos. โค๏ธ๐