Nang bumiyahe ang lola ko ng mga 15 oras para makarating sa bahay namin para sa Bagong Taon, nagulat ako na kaya niyang magtiis na maglakbay nang doble kaysa sa oras na ginugugol nito dahil ang mga kalsada ay nasa ilalim ng pagsasaayos. It made me think na dapat kami na lang ang bumiyahe sa kanya since she is now around 80 years old. Gayunpaman, masaya siyang nagpatuloy sa pagluluto para sa amin. Nasa metro pa ako nang makarating siya sa bahay namin sa probinsya, kaya nagmessage siya sa akin, "Nagluto ako ng champorado! Halika na dali!" I would excitedly reply, "See you, Nanay!"
Pagdating ko doon, nakita ko na mas marami pa ang niluto niya kaysa champorado, at masayang nilamon ko silang lahat! Lubos akong nagpasalamat sa aking lola sa bawat ulam!
"Waa, maraming salamat sa embutido, Nay! Ito ay isang obra maestra!"
"Salamat sa liempo, ang sarap kaya kinakain ko na ang set na inimpake mo para ibalik ko sa metro!"
"Salamat sa masarap na paggawa ng bangus! Paano mo ginawa itong pampalasa?" At ibinahagi niya ang kanyang recipe nang may ngiti.
Noong binalatan ako ng aking nanay at kapatid na babae ng hipon, masasabi ko rin mula sa aking puso, "Maraming salamat sa pag-iisip sa akin at pagbabalat ng hipon para sa akin kahit na paborito mo ito!"
Ibinigay sa amin ng aking kapatid na lalaki ang mga cookies na kanyang inihurnong, at ako ay namangha! "Maraming salamat sa pinakamasarap na homemade cookies!" Siya at si Tatay ay kamangha-mangha rin magluto!
Sa mga nakakatuwang pagkain, nagbahagi kami ng mga kuwento, at ang pasasalamat sa pagkain ay naging pasasalamat sa aking mga nakatatanda sa kanilang sakripisyo sa pagtatatag ng magandang pundasyon para sa aming mga anak. Sa puntong ito, sinabi ng aking lola, "Walang katapusan mong sinasabi ang 'salamat'!" Napahagikgik siya, pero medyo nahihiya ako na baka masyado akong sumobra, kaya hinawakan ko ang susunod na 'thank you' na lumalabas sa bibig ko, at naupo ng tahimik ng ilang saglit. Pagkatapos maghintay, nag-'thank you' ulit ako.
Sa sandaling iyon, narinig ko ang aking kapatid na babae na nagsabi sa isang maliit na boses, "Salamat," habang kami ay nagpapasa ng pagkain. Tapos sabi din ng lola ko, "salamat." Ginaya rin ng iba sa pamilya ko ang pagsasabi ng "salamat," at napakamahal na sandali para sa akin dahil naramdaman ko ang kanilang sinseridad sa pagsubok ng mga salitang ito na parang bago nilang sabihin, lalo na sa maliliit na bagay. Ang natitirang oras na magkasama para sa Bagong Taon ay biglang naging mas magaan at mas maganda, dahil ang pamilya ay nagsimulang magpalitan ng "salamat" sa isa't isa. Kahit lumabas kami para kumain, nakita ko si lola na nakangiti ng malawak. Naisip ko na dapat ay nagpasalamat ako kanina habang lumalaki ako!
Salamat sa "The Words of Mother's Love" Campaign, ang pagpapahayag ng pasasalamat ay naging higit na nakagawian mula sa puso. Lubos akong nagpapasalamat kay Inang na nagpapasalamat sa amin kahit sa aming maliliit na gawa, at pakiramdam ko ay pinagpala ako na ang makalangit na pag-ibig ay lumaganap sa aking pamilya pati na rin ang mga salitang, "Salamat!"