ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မရဲ့ခင်ပွန်း မကြာသေးမီက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက်၊ လူတိုင်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကျွမ်းပြီးသားဖြစ်တဲ့ ဒီဒေသအသစ်မှာ လယ်ကွင်းထဲမှာ ဘယ်လိုထွန်ယက်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ မကြာခဏ တွေးမိပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့အစ- မိခင်ရဲ့မေတ္တာစကားများ လှုပ်ရှားမှုကတစ်ဆင့် ကျွန်မရဲ့အိမ်နီးချင်းတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ဖို့ မေတ္တာပါတဲ့ မုန့်ဘူးငယ်လေးတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ ကျွန်မရဲ့နှလုံးသားကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ကျေးဇူးတင်တဲ့စိတ်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ အိမ်နီးချင်း ၇ ယောက်လုံးအတွက် လက်ဆောင်လေးတွေ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ လူတိုင်းက မုန့်ဘူးတွေကို ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံရရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ နေထိုင်တဲ့ အိမ်နီးချင်းနဲ့တောင် စကားပြောနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အတူတူ စကားပြောနေတုန်း သူမက ကျွန်မ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကြားတော့ အရမ်းပျော်သွားပြီး “ဝိုး၊ ဒီကိုပြောင်းလာခွင့်ပေးလို့ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မကြာခင် ပြန်ဆုံကြမယ်” လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဒီသေးငယ်တဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကနေတစ်ဆင့် အချစ်ဟာ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေကို နွေးထွေးစွာ ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ တစ်ဖန်ပြန်လည် ခံစားမိခဲ့ပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ အစ - မိခင်ရဲ့မေတ္တာစကားများ လှုပ်ရှားမှုကတစ်ဆင့် ကျွန်မရဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေနဲ့ အချစ်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို မျှဝေခွင့်ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။