ကျွန်မဟာ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ကျရောဂါနဲ့ အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ အတွေးတွေကို ခံစားနေရတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်သူမှ နားမထောင်၊ နားမလည်ကြတဲ့အတွက် သူတို့ဟာ အထီးကျန်ဆန်လာကြပါတယ်။ ကရုဏာစိတ်နဲ့ သူတို့ကို စစ်မှန်တဲ့ နားလည်မှုနဲ့ စာနာမှုနဲ့ ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလို မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဘာသာစကားလို ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ ဘာသာစကားကို လက်တွေ့ကျကျ ဖော်ပြဖို့လည်း ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။
ပြီးတော့ သူမက " လောကမှာ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့လူတွေ ရှိလား။ မင်းရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ မင်းရဲ့အချိန်တွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ပြီး အရသာရှိတဲ့ အိမ်လုပ်အစားအစာတွေကိုတောင် ပံ့ပိုးပေးခဲ့တယ် ။ မင်းက အခုထိ အဲဒီမှာရှိနေပြီး နှလုံးသားထဲက ကြင်နာမှုနဲ့ ငါ့ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေသေးတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အနာဂတ်မှာ ကျွန်မဟာ မယ်တော်မာရီရဲ့ မေတ္တာတရားနဲ့ လူတိုင်းကို ဆက်လက်ပွေ့ဖက်သွားမှာဖြစ်ပြီး ဒီမြေမဲ့ကမ္ဘာနဲ့ မေတ္တာကို မျှဝေတဲ့ နွေးထွေးတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။