ရိုးရှင်းတယ်လို့ထင်ရပေမယ့် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တယ်။
အဲဒါပါပဲ။ မိခင်ရဲ့မေတ္တာနဲ့ စကားတွေကို ပြောပြခြင်းပါ။ 
အစပိုင်းတွင်၊ သတိရှိရှိ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု လိုအပ်ခဲ့သည်။
"ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ" လို့ "ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ ပြောင်းပြီး စလိုက်ကြရအောင်။
ပြီးတော့ ကြောင်တောင်တောင် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ပြီးနောက် “ကျွန်တော်/ကျွန်မ အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီစကားလုံးတွေက နေရာလွတ်တွေကို ဖြည့်လာပြီး ကွဲပြားတဲ့ ခံစားချက်တွေ ပေးစွမ်းလာခဲ့တယ်...
ပိုနွေးထွေးတယ်၊ ပိုရိုးသားတယ်။
ရှားရှားပါးပါးသာ လာလေ့ရှိသော ညီအစ်ကိုမောင်နှမများသည် ပို၍ပို၍ မကြာခဏ လာလာကြသည်။
တစ်နေ့မှာ ဘုရားကျောင်းမှာ ညီမတစ်ယောက်က ကျွန်မကို ဒီလိုပြောခဲ့တာ မှတ်မိနေတယ်။
"တစ်ခုခုတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အိမ်မှာလိုပဲ စိတ်အေးချမ်းသာနေတယ်။"
ပြီးတော့ အဲဒီခံစားချက်က သူမတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ခံစားချက် မဟုတ်ပါဘူး။
မသိလိုက်ဘဲ ရယ်မောသံတွေ ပိုပိုပြီး အကြိမ်ရေ များလာတယ်
အရိုးသားဆုံး နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများနှင့် အပွင့်လင်းဆုံး နှလုံးသားများ။
စကားလုံးတိုင်းမှာ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းခြင်းနဲ့ မေတ္တာတရားတွေ ပါတယ်။
လှပစွာပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ ဒီကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ 💕 💕