Halos isang taon na ang nakalipas, kinuha ko ang litratong ito gamit ang aking telepono.
Nagkakaisa ang mga babaeng miyembro sa paghahanda ng pagkain para sa nalalapit na Araw ng Pagsamba. Malabo ko nang matandaan, pero nakita ko silang lahat na nakangiti, nagtatawanan, naghahagikgik, at nagbabahagi ng mga Salita ng pagmamahal ng isang Ina sa isa't isa. Kay gandang tanawin! Kaya dali-dali kong kinuha ang aking telepono at kinunan ang sandaling iyon.
Labis ang aking tuwa at pasasalamat - napagtanto ko na naranasan namin ang tunay na kaligayahan dahil palagi kaming ginagabayan nina Tatay at Nanay upang mamuhay nang ganito. Puspos ng pagmamahal, kahinahunan, konsiderasyon, at kaligayahan.
Gusto ko laging kunan ng litrato ang masasayang sandali, pero sa paningin ni Inay, alam kong gusto rin Niyang makita tayong mamuhay nang ganito. Araw-araw, pasayahin natin ang ating Ina sa pamamagitan ng pagkakaisa, pagkakasundo, at pagmamahal.
Kaybuti at kay saya nga kapag tayo'y namumuhay nang magkakasama at nagkakaisa! °❀⋆.ೃ࿔*:･