“ฉันเสียใจด้วยนะ มันคงยากลำบากสำหรับคุณมากใช่ไหม?”
ฉันขอโทษที่ไม่เข้าใจความเจ็บปวด ความยากลำบาก และความเหนื่อยล้าของเยาวชนมาโดยตลอด 😌😌
เมื่อเยาวชนของเราประสบปัญหาและไม่สามารถมาร่วมงานสังสรรค์ได้ เราล้มเหลวที่จะเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาอย่างลึกซึ้ง แม้ว่าทุกคนจะมีเรื่องกังวลของตัวเองก็ตาม ดังนั้น เราจึงตั้งใจอบคุกกี้และเขียนจดหมายด้วยลายมือ ใส่ลงในกล่องสวยๆ เพื่อแสดงความรู้สึกจากใจจริงของเรา เราไปเยี่ยมบ้านของแต่ละคนเป็นการส่วนตัว และส่งข้อความเหล่านั้นด้วยตนเองหลังจากเสร็จสิ้นพิธีแล้ว
จากนั้นหญิงสาวทั้งสองก็หลั่งน้ำตาด้วยกัน ด้วยความรู้สึกเสียใจและซาบซึ้งใจซึ่งกันและกัน
“ท่านดีคอน ขอบคุณที่รอครับ จากนี้ไปผมจะเข้าร่วมประชุมและตั้งใจทำงานนำเสนออย่างเต็มที่ครับ”
ที่จริงแล้ว สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากที่สุดคือคำพูดของเยาวชนเหล่านั้น
ตอนนั้นเองที่ฉันตระหนักได้ว่า ภาษาแห่งความรักไม่ได้จบลงเพียงแค่การปลอบโยนจิตใจผู้อื่น แต่เป็นภาษาที่ช่วยให้เราได้ไตร่ตรองตนเองและเติบโตขึ้นไปอีก ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันเองก็เพิ่งจะเข้าใจหัวใจของแม่ แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม
แม่ครับ ขอบคุณนะครับ และผมรักแม่ครับ