ที่ทำงาน ฉันต้องเข้ารับการฝึกอบรมแบบหนึ่งซึ่งกำหนดให้ฉันต้องทำงานของเพื่อนร่วมงานเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ในตอนแรก ฉันไม่เข้าใจความคิดของหัวหน้าเลย ฉันรู้สึกเพียงว่าฉันกำลังถูกแทนที่ และทุกครั้งที่มาทำงาน ฉันต้องต่อสู้กับความคิดด้านลบของตัว เอง เมื่อสัปดาห์แรกผ่านไปเป็นสัปดาห์ที่สอง ฉันเริ่มรู้สึกอับอายและสับสน ในที่สุด ฉันก็ไม่สามารถซ่อนความไม่พอใจได้อีกต่อไป และทัศนคติด้านลบของฉันเริ่มส่งผลต่อวิธีที่ฉันปฏิบัติต่อเพื่อนร่วมงาน
เมื่อฉันได้สติและไตร่ตรองถึงพฤติกรรมของตัวเอง ฉันก็ตระหนักว่าฉันได้ทำร้ายจิตใจเพื่อนร่วมงานด้วยทัศนคติเชิงลบของฉัน ในขณะนั้นเอง “ ถ้อยคำแห่งความรักของแม่ที่นำมาซึ่งสันติสุข ” ก็ผุดขึ้นมาในใจ ฉันตั้งใจที่จะแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด จึงตัดสินใจขอโทษและเรียกประชุม ฉันได้แบ่งปันสิ่งที่ฉันตระหนักได้หลังจากที่เข้าใจถึงบทบาทสำคัญของแต่ละคน และขอโทษอย่างจริงใจต่อการกระทำของฉัน
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็มีมุมมองที่กว้างขึ้นมาก และประสบการณ์นี้ทำให้ฉันเป็นพนักงานที่ดีขึ้น ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมนี้เริ่มต้นขึ้นในวินาทีที่ฉันนำคำเพียงคำเดียวไปใช้ นั่นคือ “ฉันขอโทษ” คำพูดมีพลังในการเยียวยา!