నిన్న రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు, రాత్రంతా అటూ ఇటూ దొర్లుతూనే ఉన్నాను. నా గొంతులో ఏదో చిన్న వెంట్రుక ఉన్నట్లు, దురదగా, అసౌకర్యంగా అనిపించింది. నేను మా అమ్మ పక్కన పడుకున్నాను, నాకు మెల్లగా దగ్గు వచ్చింది. ఆ అర్ధరాత్రి వేళ, ఆమె గాఢ నిద్రలో ఉంటుందని, నా ఈ చిన్న దగ్గుతో ఆమెకు ఇబ్బంది కలగదని, నిద్రలేవదని అనుకున్నాను. కానీ ఆమె నన్ను, "ఏమైంది నాన్నా?" అని అడిగింది. నేను ఆశ్చర్యపోయి, "నా గొంతు దురదగా ఉంది" అని చెప్పాను. ఆమె మళ్ళీ నిద్రపోతుందని అనుకున్నాను. కానీ మా అమ్మ నాతో, "ఉప్పు నీళ్లతో పుక్కిలిస్తావా? నేను నీకోసం నీళ్లు తెచ్చి ఇస్తాను!" అని అన్నప్పుడు నా మనసు ఆశ్చర్యానికి, భావోద్వేగానికి లోనైంది. ఆమె మాటలు నన్ను మేల్కొల్పి, నా హృదయాన్ని లోతుగా తాకాయి! నేను, "అమ్మా, నా కోసం ఇంత కష్టపడ్డావు. చాలా చాలా ధన్యవాదాలు!" అని అన్నాను.
అమ్మ ప్రేమలాగే, శాంతిని కలిగించే 'అమ్మ ప్రేమ భాష'ను ఆప్యాయంగా ఆచరిస్తూ, నా చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రేమను, శాంతిని పంచాలని నేను నిశ్చయించుకున్నాను.