పనిలో భాగంగా, ఒక వారం పాటు నా సహోద్యోగుల పనులను చేయవలసిన ఒక రకమైన శిక్షణ నేను పొందవలసి వచ్చింది. మొదట్లో, నా సూపర్వైజర్ మనస్తత్వం నాకు అర్థం కాలేదు. నా స్థానంలో మరొకరిని నియమిస్తున్నారని మాత్రమే నాకు అనిపించింది, మరియు నేను పనికి వచ్చిన ప్రతిసారీ నా ప్రతికూల ఆలోచనలతో పోరాడవలసి వచ్చింది. మొదటి వారం గడిచి రెండవ వారం అయ్యేసరికి, నేను సిగ్గుతో, గందరగోళంతో నిండిపోయాను. చివరికి, నేను నా అసంతృప్తిని ఇక దాచుకోలేకపోయాను, మరియు నా ప్రతికూల వైఖరి నేను నా సహోద్యోగులతో ప్రవర్తించే విధానాన్ని ప్రభావితం చేయడం ప్రారంభించింది.
నాకు జ్ఞానోదయం అయి, నా ప్రవర్తన గురించి ఆలోచించుకున్నప్పుడు, నా ప్రతికూల వైఖరితో నా సహోద్యోగులను బాధపెట్టానని గ్రహించాను. ఆ క్షణంలో, “ శాంతిని కలిగించే తల్లి ప్రేమ మాటలు ” నాకు గుర్తుకు వచ్చాయి. జరిగిన దాన్ని సరిదిద్దాలని నిశ్చయించుకుని, క్షమాపణ చెప్పాలని నిర్ణయించుకుని ఒక సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేశాను. ప్రతి వ్యక్తి యొక్క కీలక పాత్రను అర్థం చేసుకున్నప్పుడు నేను గ్రహించిన విషయాలను వారితో పంచుకుని, నా చర్యలకు మనస్ఫూర్తిగా క్షమాపణ చెప్పాను.
అప్పటి నుండి, నాకు చాలా విస్తృతమైన దృక్పథం లభించింది మరియు ఆ అనుభవం నన్ను ఒక మంచి ఉద్యోగిగా తీర్చిదిందింది. ఈ గొప్ప ఫలితం, నేను "క్షమించండి" అనే ఒక్క పదాన్ని ఆచరణలో పెట్టిన క్షణం నుండే మొదలైంది. మాటలకు స్వస్థపరిచే శక్తి ఉంది!