Dwa miesiące temu moja matka rozmawiała ze mną poważnie, mówiąc, że ma problemy ze wzrokiem i widzi migające światła.
Z mamą poszliśmy do okulisty z lekkim sercem, ponieważ zazwyczaj ma dobry wzrok i nie nosi okularów do czytania, nawet po osiemdziesiątce, ale lekarz stwierdził, że konieczna jest pilna operacja. Byliśmy z mamą w szoku i przerażeni, gdy usłyszeliśmy, że jej siatkówka jest rozdarta i że może oślepnąć, jeśli będziemy zwlekać dłużej.
W każdym razie operacja była konieczna, więc poddała się jej już następnego dnia. Operacja trwała około dwóch godzin w znieczuleniu miejscowym, ale problem pojawił się później. Pozostawanie w pozycji na brzuchu przez ponad dwa tygodnie po operacji było dla mojej mamy jeszcze większym cierpieniem. Była to pozycja trudna do zniesienia nawet dla młodej osoby, więc zmagała się z tym jeszcze bardziej.
Po tych trudnych dwóch tygodniach udaliśmy się do szpitala, gdzie powiedziano nam, że konieczna jest kolejna operacja, ponieważ siatkówka się nie zagoiła. Słysząc to, poczuliśmy się jeszcze bardziej przygnębieni i przestraszeni, więc po prostu wróciliśmy do domu.
Kiedy podzieliłem się tą nowiną z rodziną i członkami kościoła, wszyscy byli bardzo zaniepokojeni. Jeden z członków rodziny nawet kilkakrotnie mnie odwiedził, aby zalecić reoperację i dodał mi otuchy.
Dali mi [to]. Poza tym wielu członków rodziny i krewnych przesłało mi mnóstwo wsparcia i pocieszenia.
Dzięki wsparciu rodziny mama pomodliła się w dniu swojej drugiej operacji i weszła na salę operacyjną. Operacja zakończyła się sukcesem, a po dwóch tygodniach rekonwalescencji wyniki badań również były idealne.
Byłem naprawdę wdzięczny za pocieszenie i miłość, jaką dała mi moja rodzina. Było to dla mnie wielkim źródłem siły i pocieszenia.
Jestem jeszcze bardziej wdzięczny mojemu ojcu i matce za to, że stworzyli mi ten czas wypełniony tak wielką miłością, a wszystko to przy modlitwach i wsparciu mojej rodziny.
Język miłości matki daje wielką siłę i odwagę.