Είναι μια εποχή που όλοι οι φίλοι μου δυσκολεύονται ενόψει των εξετάσεων εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, καθώς οι τελειόφοιτοι του λυκείου προετοιμάζονται.
Σήμερα, όμως, ένας φίλος έκλαιγε κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος, παλεύοντας με προβλήματα στις εξετάσεις εισαγωγής στο κολέγιο.
Σκέφτηκα επίσης σχετικά με τις εξετάσεις εισαγωγής στο κολέγιο: «Δεν είμαι καν σίγουρος/η, οπότε ποιος/α είμαι εγώ για να παρηγορήσω οποιονδήποτε;»
Έτσι, ακριβώς τη στιγμή που σκεφτόμουν να την παρηγορήσω και να της πω να μην κλαίει, ξαφνικά θυμήθηκα τα λόγια ενθάρρυνσης από το βιβλίο «Η γλώσσα της αγάπης της μητέρας που καλεί για ειρήνη»: «Όλα θα πάνε καλά, είσαι καταπληκτική, τα πας καλά».
Έτσι, είπα λόγια ενθάρρυνσης στον φίλο μου, λέγοντας: «Όχι, τα πας περίφημα. Όλα θα πάνε καλά».
Παρόλα αυτά, ο φίλος μου συνέχιζε να κλαίει... και έτσι τελείωσε το σχολείο και ήρθε βράδυ,
Έλαβα ένα μήνυμα από έναν φίλο που έλεγε: «Σε ευχαριστώ πολύ που είπες ωραία πράγματα σήμερα. Θα τα πας καλύτερα από εμένα. Μάλλον δεν μπόρεσες να φας ένα κανονικό μεσημεριανό επειδή με παρηγόρησες, οπότε να έχεις ένα νόστιμο δείπνο».
Στην πραγματικότητα, είχα απομακρυνθεί λίγο από εκείνη τη φίλη πριν από τις εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, αλλά ένιωθα καλά γιατί φαίνεται ότι έχουμε έρθει ξανά πιο κοντά μέσω της Γλώσσας Αγάπης της Μητέρας. Μπόρεσα επίσης να νιώσω την αγάπη και τη φιλία με τη φίλη μου μέσω της Γλώσσας Αγάπης της Μητέρας.
Μέσα από αυτή την εμπειρία, συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να εξασκώ τη γλώσσα της μητρικής αγάπης πιο συχνά στο μέλλον!