Λόγω της φύσης της δουλειάς μου, διδάσκω ένα παιδί για διάστημα από ένα έως εννέα χρόνια.
Ήμουν λίγο τρομακτικός δάσκαλος, και πάντα ήθελα να είμαι ένας ευγενικός και ευγενικός δάσκαλος.
Υπήρξαν όμως πολλές φορές που απογοητεύτηκα επειδή τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά όσο ήθελα.
Κοιτώντας πίσω, κάθε φορά που τα παιδιά δεν καταλάβαιναν, η πρώτη σκέψη που ερχόταν στο μυαλό ήταν: «Πώς γίνεται να μην το ξέρουν αυτό μετά από τόσο καιρό που μελετούσαν;» Και αυτή η σκέψη βγήκε από το στόμα μου και μεταδόθηκε στα παιδιά.
Η γλώσσα της μητρικής αγάπης έχει γίνει καταλύτης για αλλαγή στη ζωή μου.
Όταν είχα να κάνω με παιδιά, αντί να ρωτάω «πώς» ή «γιατί», άρχισα να σκέφτομαι και να τους λέω: «Δεν πειράζει. Μπορεί να συμβεί».
Έτσι, ήταν φυσικό να λέω πράγματα όπως «Θα σε εμψυχώσω», «Είσαι καταπληκτικός» και «Τα πας καλά».
Όταν είπα σε ένα αγόρι που σύντομα θα γίνει μαθητής γυμνασίου, "Τα πας καλά. Θα σε υποστηρίξω @@",
Είδα το παιδί μου να χαμογελάει λαμπερά, λέγοντας: «Ευχαριστώ, δάσκαλε». Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα: «Δεν έχω ξαναπεί ποτέ τόσο ζεστά λόγια στα παιδιά μου».
Η γλώσσα της μητρικής αγάπης ήταν μια γλώσσα που μου επέτρεψε να αναλογιστώ τον εαυτό μου και να κατανοήσω τα παιδιά μου σε βάθος.
Ευχαριστώ♡♡