ฉันกำลังเดินทางกลับที่พัก ร่างกายอ่อนล้าจากการทำงาน จู่ๆ ความกังวลต่างๆ ก็ถาโถมเข้ามา เมื่อนึกถึงคำตรัสของพระเจ้าที่ว่า “จงชื่นชมยินดีอยู่เสมอ” ฉันจึงตระหนักว่าจำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
ฉันเขียนคำพูดที่ฉันอยากได้ยินมากที่สุด และคำพูดที่ฉันอยากสื่อสารให้คนอื่นรับรู้ ลงบนกระดานข่าวส่วนกลางของที่พัก
ยิ้มแย้มแจ่มใสกันเสมอนะ คะ 😁 ขอบคุณทุกท่านสำหรับความทุ่มเทในการทำงานค่ะ
ฉันอยากอ่านข้อความนั้นทุกวันระหว่างเดินทางไปทำงาน เพื่อเสริมสร้างความตั้งใจของตัวเอง
อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่กี่วัน มีคนเขียนข้อความให้กำลังใจไว้บนกระดานข่าวใต้โพสต์ที่ฉันเขียนไว้
เข้มแข็งไว้นะ ขอให้วันนี้เป็นวันที่สดใสและเต็มไปด้วยรอยยิ้ม!
มันเริ่มต้นด้วยหัวใจที่อ่อนน้อมถ่อมตน แต่ฉันรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เห็นผู้คนเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันและแลกเปลี่ยนคำพูดให้กำลังใจ ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่ากำลังใจอันอบอุ่นนี้จะส่งไปถึงหัวใจของเจ้าหน้าที่ที่มองเห็นป้ายประกาศนี้ทุกวันระหว่างเดินทางไปทำงาน และภาษาแห่งความรักของแม่ที่เรียกร้องให้เกิดสันติสุขจะหยั่งรากลึกในทุกหน่วยงานอย่างเป็นธรรมชาติ