ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่เพื่อนๆ ของฉันทุกคนกำลังเผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบากก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพราะพวกเขากำลังเตรียมตัวสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในระดับมัธยมปลาย
วันนี้เพื่อนคนหนึ่งร้องไห้ตลอดช่วงพักกลางวัน เพราะเครียดกับปัญหาในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ฉันเองก็คิดกับตัวเองเกี่ยวกับข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยว่า "ฉันเองยังไม่มั่นใจเลย แล้วฉันจะไปปลอบใจใครได้ล่ะ"
ขณะที่ฉันกำลังคิดว่าฉันควรปลอบโยนเธอและบอกเธอว่าอย่าร้องไห้ ฉันก็พลันนึกถึงคำพูดให้กำลังใจจากหนังสือ 'ภาษาแห่งความรักของแม่ที่เรียกร้องสันติสุข' ขึ้นมาได้ว่า "ทุกอย่างจะเรียบร้อย เธอเยี่ยมมาก เธอทำได้ดีแล้ว"
ฉันจึงให้กำลังใจเพื่อนว่า “ไม่เป็นไรหรอก คุณทำได้ดีแล้ว ทุกอย่างจะเรียบร้อย”
ถึงอย่างนั้น เพื่อนของฉันก็ยังคงร้องไห้ต่อไป... จนกระทั่งเลิกเรียนและเป็นเวลาเย็น
ฉันได้รับข้อความจากเพื่อนคนหนึ่งว่า "ขอบคุณมากที่พูดสิ่งดีๆ ในวันนี้ คุณจะทำได้ดีกว่าฉันแน่ คุณคงกินข้าวเที่ยงไม่ลงเพราะมัวแต่ปลอบใจฉัน งั้นก็ทานอาหารเย็นให้อร่อยๆ นะ"
ที่จริงแล้ว ฉันเริ่มห่างเหินจากเพื่อนคนนั้นไปบ้างก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ฉันรู้สึกดีใจเพราะดูเหมือนว่าเราจะกลับมาสนิทกันอีกครั้งผ่านภาษาแห่งความรักของแม่ ฉันยังสามารถสัมผัสถึงความรักและมิตรภาพกับเพื่อนคนนั้นได้ผ่านภาษาแห่งความรักของแม่ด้วย
จากประสบการณ์นี้ ฉันตระหนักว่าในอนาคตฉันควรฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ให้บ่อยขึ้น!