ผู้สนับสนุนที่ภักดีของฉัน

ทันใดนั้นก็มีรูปถ่ายสองรูปส่งมาถึงแม่ของฉัน

มันเป็นภาพของท้องฟ้า

ฉันคิดแค่ว่า 'อ๋อ พวกเขาถ่ายรูปทิวทัศน์สวยๆ แล้วส่งมาให้ฉัน'

การได้อ่านข้อความที่แม่ส่งมาให้ช้าไป ทำให้ฉันได้คิดอะไรหลายอย่าง

ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงไปทุกขณะ แต่

ท้องฟ้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

คำให้กำลังใจจากแม่: "ลูกก็อยู่ในเรือลำเดียวกัน ฉะนั้นอดทนไว้"

ท้องฟ้าที่ฉันเคยมองเป็นเพียงทิวทัศน์นั้น กลับกลายเป็นเพียงฉากหลัง

ภาษาแห่งความรักของแม่ที่ว่า "ไม่เป็นไรนะ ลูกทำได้ดีแล้ว" ก็ถูกรวมไว้ด้วย

มันนำความอบอุ่นและกำลังใจมาสู่หัวใจของฉันที่อยู่ห่างไกล

แม่เป็นคนสม่ำเสมอและไม่เปลี่ยนแปลง

เขาคือพลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันมาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน

ภาษาแห่งความรักภาษาแรกที่ได้ยินจากแม่

เช่นเดียวกับแม่ของผมที่มอบความอบอุ่นผ่านภาษาแห่งความรัก ผมก็จะเป็นลูกชายที่อบอุ่นเช่นนั้นเช่นกัน