‘สัมปทาน’ ที่เพิ่มความสุขให้กับมื้อเที่ยงอันแสนสุข

นาฬิกาทรายในท้องร้องคำราม คำราม

ในที่สุดเวลาอาหารกลางวันที่รอคอยมานานก็มาถึงแล้ว!

เด็กนักเรียนสาวสวยยืนอยู่ด้านหลังแถวอาหาร โดยให้แต่ละคนกินกันก่อน

พวกเขาจึงเล่นเกมเป่ายิ้งฉุบเพื่อตัดสินลำดับ

คำสั่งได้ถูกวางไว้แล้ว แต่เด็กนักเรียนคนเก่งกลับพยายามจะยอมแพ้อีกครั้ง

ในที่สุดเราก็ได้รับประทานอาหารมื้ออร่อยตามสั่ง

มันน่ารักมากที่ได้เห็นพวกเขาต่างยอมแพ้และให้อีกฝ่ายกินข้าวก่อน

ฉันมองดูภาพนั้นด้วยสายตาที่มีความสุข ลืมความหิวไปชั่วขณะ และก่อนที่ฉันจะรู้ตัว ก็ถึงคราวของฉันแล้ว

ฉันก็ขอสัญญาว่าจะฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ทุกเวลาทุกสถานที่!