ถ้าให้เลือกช่วงเวลาที่ยากที่สุดในชีวิตวัยเรียน ฉันคงบอกว่าคือปีสุดท้ายของมัธยมปลาย พอถึงปีสุดท้าย ซึ่งรู้สึกเหมือนจะไม่มีวันมาถึง เพื่อนๆ ของฉันต่างก็เหนื่อยล้าและดิ้นรนกันทุกวัน
ฉัน และครอบครัวในโบสถ์ ทำของว่างด้วยความรักเพื่อมอบให้เพื่อนๆ ที่เหนื่อยล้าอยู่รอบตัวฉัน! แม้จะเป็นของชิ้นเล็กๆ แต่เราก็นำไปมอบให้พวกเขาด้วยรอยยิ้มสดใสและความจริงใจ
“ช่วงนี้อะไรๆ ก็ลำบากจริงๆ ใช่ไหม? พวกเราทำสิ่งนี้ด้วยกันที่โบสถ์ มาทานและให้กำลังใจตัวเองด้วยกันเถอะ!”
เพื่อนทั้งสองยิ้มแย้มแจ่มใสและกล่าวว่า “พวกเรารู้สึกซาบซึ้งใจมาก ขอบคุณค่ะ”
ด้วยวิธีนี้ ฉันจึงสามารถมอบกำลังใจให้กับเพื่อน ๆ รวม 20 คน ผ่านขนมแห่งความรักและคำพูดที่เปี่ยมด้วยความรักจากแม่!
ฉันจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ในชีวิตการเรียนเพียงครั้งเดียวของฉันอย่างมีความหมาย โดยนำคำพูดแห่งความรักของแม่ไปปฏิบัติ!