ฉันเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อทำหัตถการเล็กๆ น้อยๆ และเราใช้เวลาทั้งวันอยู่ในห้องที่มีคนสามคน โดยปิดม่านกั้นไว้ ไม่รู้จักหน้าตากัน และรู้สึกอึดอัด
ในฐานะคนที่กำลังฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ ฉันน่าจะเงียบไว้ดีกว่าไหมคะ ฮ่าๆ
ฉวยโอกาสนั้น พวกเขาผลักม่านออกแล้วเดินออกมา
“สวัสดี คุณเป็นอะไรไป?”
ฉันยังได้กล่าวให้กำลังใจด้วยว่า “ขอให้หายเร็วๆ นะ!”
จากนั้นพี่สาวทั้งสองก็บอกว่าพวกเธอรู้สึกขอบคุณมาก และบอกว่าบรรยากาศในห้องพักในโรงพยาบาลดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาเสียที พวกเธอดีใจมากและชวนพวกเราไปกินเค้กด้วยกัน พวกเธอบอกว่าให้เจอกันอีกหลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ~^^
ภาษาแห่งความรักของแม่นั้นดีที่สุดเลย! 😍💓👍💯💪
วันนี้มาฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่กันอีกครั้ง!! ^^
© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
20